Hayata dair
Zamanın birinde; ilk adımı attık, hayatın merdivenlerini çıkmak üzere…ilk basamakta hayata şaşkın gözlerle baktık, neyin ne olduğunu belki mantık çerçevesinde anlamaya çalıştıysak da, her şeyi anlamaya yetmedi gücümüz sadece gülüp geçtik hayata……zaman geçti, ikinci basamakta gençlik devresine ulaştık, heyecanla ilerledik.Hedeflerimiz her şeyimiz oldu.hedef olmadan da yaşanamazdı…bu yola yelken açarken çok şeyi göze almak, ayrıca zoru başarma hırsını taşımak gerekliydi.Düşündük! yanılmamak için nasıl bir fedakarlık lazımdı?..Yolumuz uzun ayrıca yapılacaklar çoktu.En emin adımlarla ilerlemek ve de hayatımızı doğru şekillendirmek bizim elimizdeydi artık..Düşünüp verdiğimiz kararlar ile ilerledik hayat serüveninde..Bu kararlar belki zafere, belki yenilgiye götüren köprü hükmündeydi bizler için…Bir gün durulduk hayatı gözden geçirmek için arkamıza dönüp
baktık…her şey yolunda gibi gözükse de göz ardı ettiklerimiz zaman geçtikçe uçurumlar olarak çıktı karşımıza..kararsızlığın umanında seyre dalmaktı işte o an yapabildiğimiz..Dün aşamadıklarımız bugün dağlar misali karşımıza dikiliverdi.Ya şimdi ne yapmalıydı ? İşte bu soruya karşılık alınacak tek cevap vardır o da:..
“NE OLURSA OLSUN bundan sonra Kararlı adımlar atmak”tır..Dün sallanarak gidip geldiğimiz yolların devamın da artık kararlı sabit adımlarla ilerleme çabasında olmak lazım. İnsan bir gün sonra bir hafta sonra evvelki halinde beğenmediği “şöyle yapmasaydım.. şu şekilde davranabilirdim..” gibi pişmanlık belirtileri saptar. Mükemmel olamayız ama mükemmel olmaya çalışabiliriz. Bu da daha iyi olma çabasının bir göstergesidir.
Unutmayalım ;Örneğimiz mükemmel olursa işlenen, mükemmelin bir özelliğini mutlaka yansıtır…
Rabbi’m; “dün güldüklerine bugün ağlayanlardan…” olmaktan emin kılsın. Kararlı sabit adımlarla hayat seruvenini devam ettirenlerden olmamız duasıyla..
Vesselam.
Sessiznida
